Dziś nie ma już takich potrzeb więzi organizacyjnych które skłaniały by ludzi do tworzenia związków zawodowych, jednak istnieje wciąż pewna więź i solidaryzm zawodowy – mówi prof. Antoni Rajkiewicz. Na dzień dzisiejszy rozważa się inne formy reprezentacji – są to rady pracownicze czy tez zakładowe, które jednak pozostawiają pytanie czy mają one pełnić role komplementarną czy substytucyjną i czy dobrze spełnią swoją rolę przedstawicielstwa interesów pracowniczych.
Od 91 lat istnieje Międzynarodowa Organizacja Pracy i zachowuje ona swą tradycyjną trójstronną formułę  działalności w której związki zawodowe są ważnym elementem. To znajduje swoje odbicie w trójstronnych a nie dwustronnych zespołach czy komisjach. Głównym obszarem zainteresowania Międzynarodowej Organizacji Pracy jest praca oraz jej godne wynagradzanie, co jest jej nadrzędną wartością, która powinna być również nadrzędną wartością dla związków zawodowych.
O ile związki zawodowe pełnią role partnerstwa to rady pracownicze bardziej spełniają role partycypacyjną. Międzynarodowa Organizacja Pracy wyraźnie preferuje związki zawodowe jako formę przedstawicielstwa i formę brania udziału w podejmowaniu decyzji, a Unia Europejska poprzez swoją dyrektywę 14/2002 wyraźnie preferuje formę rady pracowniczej.
Innym czynnikiem normalizującym niejako element wynagrodzenia są układy zbiorowe pracy. Sprawy płacowe uregulowane w 90 % są w Austrii, Szwecji, Francji, Finlandii i co ciekawe w Słowenii, natomiast bardzo kiepsko kwestię tę mają uregulowane kraje które niedawno zmieniły ustrój – Litwa ma tylko 11 %. W Polsce uważa się, że jest to około 20 % - ale jak podkreśla profesor uważa się, iż są to „martwe układy zbiorowe pracy”. Międzynarodowa Organizacja Pracy wyraźnie preferuje jako formę - przedstawicielstwa oraz formę brania udziału w dialogu społecznym.

Związki zawodowe powinny większą uwagę poświęcić zrzeszaniu się pracodawców. W Austrii obligatoryjnie zrzeszonych jest 100 % pracodawców w związku pracodawców. W skali globalnej mamy do czynienia z łączeniem się koncernów, a mało tego łączeniem się koncernów z bankami i niekiedy jeszcze z przekupną władzą państwową, władzę którą sprawuje się poprzez media a ogarniając media można oddziaływać na świadomość społeczną. Jest to proces, dla którego powinna być jakaś przeciwwaga, a nią mogą być jedynie związki zawodowe. Jest to jedyny czynnik, który może stworzyć poważną przeciwwagę dla tych, co nie należą do kręgów kapitałowych.

Związki zawodowe mają możliwość manifestowania swojego niezadowolenia w formie czy to pikiety, masowej demonstracji czy strajku. Możliwość taką daje im konwencja 87 MOP, chociaż wyjaśnienia terminu „strajk” w niej nie ma.
- Związki zawodowe koniecznym elementem ładu społecznego – tym stwierdzeniem swój wykład kończy Prof. dr hab. Antoni Rajkiewicz.